Walanta Nieuws 1 - 2015

Wa

Tegenwind.

Soms zit het (l)even tegen…..waardoor je niet kunt doen wat je je had voorgenomen.

En dat is wat beide bestuursleden en 5 vrijwilligers van het Evenemententeam overkwam. We hadden veel mooie ideeën en initiatieven gepland, maar door privé omstandigheden hebben we minder tijd gehad om al deze plannen te realiseren en dat is jammer. Dat betekent niet dat die plannen nu niet meer doorgaan – in 2015 gaan we met een nieuw Evenemententeam er volop mee aan de slag en hopen op prachtige resultaten.

Succes.

Gelukkig is er ook succes geweest:

Salon d’Afrique

Salon d’ Afrique maakt van kleurrijke Afrikaanse stoffen kleding voor dames, heren & kinderen, maar ook pumps en tassen, lampjes, poefjes en meer. Anja Enkhuizen is de eigenaresse en zij zat tijdelijk met haar bedrijf in de wijk Delfshaven in het mooie Zakkendragershuisje. Spontaan bood zij  ons aan om een plekje voor Walanta in te ruimen. Behalve informatie geven over ons werk konden we ook een aantal sieraden van de zilversmeden uit Timboektoe exposeren.

Verkoop tulbanden

Vanuit België en Nederland kregen we het verzoek om Toeareg  tulbanden te sturen; de mensen wilden deze gebruiken bij een rondreis door Marokko, als beschermer tegen stof tijdens ritjes op de motor of als babydraagdoek.

Belofte

Een stichting heeft ons verzoek om een donatie in overweging genomen en één van de leden vertelde ons dat ze 1000€ hebben gegeven. Geweldig en hartelijk dank.

 
Schoolactie.
Het Melanchthon College in Bergschenhoek is spontaan  opnieuw in actie gekomen voor de jongeren in Timboektoe. Deze actie is weer een fantastisch succes geworden door de creativiteit en de inzet van de leerlingen, die ze hebben laten zien -ze hadden in de keuken gestaan om cakes, muffins en koekjes te bakken of om appelmoes te maken. Ze stonden met kraampjes op de markt, waar ze al deze zelfgemaakte, lekkere dingen verkochten. Ze hebben zich laten bekogelen met natte sponzen; ze verkochten fruit, fruitsapjes en bloemen. Ze hebben nagels gelakt, make-up sessies gehouden, mooie kaarten gemaakt  en nog heel veel meer. Ze hebben maar liefst een bedrag van €  4.201,08 bij elkaar gekregen. Dat is werkelijk een fantastisch bedrag.

 

Nieuw: Doneerknop.

Per 1 januari staat er op de website een doneerknop. Dat betekent dat u nu ook onlinesnel en veilig via Ideal eenmalig een bedrag kunt doneren.  Deze doneerknop DONEREN vindt u  in het menu van de website. Op het moment dat u op de knop drukt hoeft u daarna alleen nog maar het bedrag in te vullen en de betaalmethode te kiezen. Vervolgens wordt het bedrag overgemaakt naar Walanta. Vindt u deze betaalmethode niet prettig, dan kunt u natuurlijk via uw eigen bankoverschrijving een bedrag op de rekening van Walanta storten.

 

Situatie in Mali

Momenteel is het vrij rustig in Mali; dat is fijn.  Maar die vrijheid is betrekkelijk.

De inzet van MINUSMA ( de VN-vredesmissie) geeft wel aan hoe ingewikkeld het is. Ze zijn er om de burgers te beschermen en erop toe te zien dat hun rechten worden gerespecteerd, ze zorgen dat er noodhulp wordt gegeven en dat de vluchtelingen terug kunnen komen.  Maar dat is niet de enige reden: Europa heeft handelsbelangen in deze regio. Mauritanië levert ijzererts, Niger uranium en het gebied is een belangrijke leverancier van olie en gas. Een instabiel Mali kan die handel ontregelen – ook voor Nederland. Minister Hennis van Defensie  zei : "het gaat niet alleen om de bevolking van Mali;  mensensmokkel,  migratie en grondstoffen wegen mee”.

De Malinezen moeten hun land en hun toekomst weer kunnen opbouwen en daarom is veiligheid en armoedebestrijding het belangrijkste op dit moment.  Armoede is de belangrijkste bron voor radicalisering en geweld; als je mensen vooruit wilt helpen moet je aandacht besteden aan de ontwikkeling van de mensen. Ook het sociale verband in Mali en vooral in Timboektoe is verbroken. De verschillende bevolkingsgroepen wantrouwen elkaar nog.  De regering heeft de taak om vrede te brengen en de gemeenschappen weer met elkaar te verzoenen. De vredesonderhandelingen duren lang – laten we hopen dat alle partijen bij de komende vergadering het vredesakkoord gaan tekenen, zodat Mali verder kan.

 

Ontmoeting in Timboektoe

De gevolgen van  de oorlog maken het gewone dagelijkse leven bijna onmogelijk; het is overleven. De mensen proberen ondanks alles de draad weer op te pakken, maar omdat er nog geen vredesakkoord is getekend worden de omstandigheden en daardoor ook de vooruitzichten voor de toekomst er niet beter op en neemt de kans op ondervoeding toe.

Met deze harde werkelijkheid werd ook Helga Smit geconfronteerd ; zij is de voorzitter van de bevriende stichting Matimba en het is haar gelukt om een 5-daags bezoek aan haar project in Timboektoe te brengen. Ze heeft Mohamed ook ontmoet; gezien de omstandigheden gaat het goed met hem en hij zit vol goede moed.

 Ze zei: "Ik ben geschrokken van wat ik daar zag. Veel kapotte huizen met kogelgaten, waar niet alleen al het meubilair weg is en de mensen op de grond moeten  zitten, maar ook al hun overige bezittingen zijn geroofd. Met moeite hebben sommigen intussen een stoel en tafel op de kop kunnen tikken. Noodhulpprogramma’s zijn er niet meer voor de stad. Op de markt is een beetje vlees en groente te krijgen. De mensen leven nog met angst; regelmatig worden er overvallen gepleegd door gewapende bendes. En ze zijn ook bang dat de terroristen terug kunnen komen. De mensen zijn duidelijk aangeslagen; in hun hoofd zitten de herinneringen aan de wreedheden die zijn gebeurd. Ze praten daar niet over, want dat zit niet hun cultuur, net zo min als klagen. Als je iemand goed kent en wel kunt doorvragen, laten ze merken dat het niet zo goed gaat. Tijdens deze 5 dagen  heb ik iets gezien waar ik heel erg van onder de indruk ben geraakt en dat is hun wil om er weer iets van te maken; ik ziekrachtige mannen en vrouwen die vooruit kijken, ook al leven ze nu tussen hoop en vrees”.

 
 
 
Tijdens een gesprek dat Walanta in november had met burgemeester  Hallé Ousmane zei hij: "Timboektoe is een stad waar alles weg is, alles verloren is, afgezien van hoop. Waar alle  bewoners van Timboektoe zich nu op verheugen, na zoveel maanden van ontbering onder bezetting, is ontwikkeling!  We zijn nog aan het struggelen met de effecten die de bezetting heeft gehad. Dingen die een stad nodig heeft om te kunnen functioneren – het stadhuis, de politie, elektriciteit, brandstof, banken, markten - zijn er bijna allemaal weer.  Over onze veiligheid en de wederopbouw maken we ons nog zorgen. De huizen moeten hersteld worden, landbouw en veeteelt moet op gang komen en er moet werk gecreëerd worden. De jongeren hebben scholing nodig, een doel in hun leven, zodat ze niet (opnieuw) afglijden. Ik hoop dan ook van harte en doe dringend een beroep op jullie om te blijven doorgaan met het project. Hoop is alles wat wij en de jongeren hebben – hoop op een betere toekomst”